" งานใหญ่สำเร็จได้ ด้วยการรวมพลัง "

กระดานเสวนา (เวบบอร์ด) สร้างสรรค์หรือทำลาย ใครกำหนด		ท่านคิดอย่างไร&xoxox
ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์ ......... สองสามวันที่ผ่านมามีผู้มาตั้งกระทู้ที่กระดานเสวนาทหารดอทคอม มีเนื้อหาสั้น ๆ ต่อว่าเวบบอร์ดของหน่วยงานทหารหน่วยหนึ่งที่พึ่งหยุดให้บริการได้ประมาณเดือนหนึ่งแล้ว สรุปความหมายแล้วค่อนข้างไม่ยุติธรรมกับหน่วยนั้นเท่าใดนักอีกทั้งเป็นการล่อเป้าให้ด่าทอกันโดยไม่เกิดประโยชน์ ผมจึงใช้สิทธิลบออกไปแล้วเพื่อไม่ให้เกิดการกระทบกระทั่งกันโดยใช่เหตุ อันที่จริงผมเองคิดว่าเข้าใจความรู้สึกทั้งสองฝ่ายนะไม่ว่าจะเป็นคนที่ตั้งกระทู้ดังกล่าวหรือผู้ดูแลเวบบอร์ดนั้น เนื่องจากผมเองเคยเป็นผู้หนึ่งที่เคยชื่นชมกับเวบบอร์ดแห่งนั้นและขยันเข้าไปตั้งคำถามและตอบในยุคแรกเมื่อหกเจ็ดปีก่อน แต่ก็ไม่ได้ไปเขียนอีกแลยในช่วงห้าปีที่ผ่านมา อาจจะเป็นเพราะน้องที่สนิทกันซึ่งรับผิดชอบเวบบอร์ดย้ายเลยทำให้ไม่มีใครมีความรู้ในการพัฒนาต่อในตอนนั้นและอาจจะผสมกับข้อความในเวบบอร์ดเริ่มพัฒนาไปในทางรุนแรง โดยที่ไม่สามารถควบคุมได้ จึงทำให้เวบบอร์ดหน่วยงานนั้นปิดตัวลงเป็นครั้งแรก ซึ่งมีผลให้ข้อความที่ผมอุตส่าห์ไปค้นคว้าหามาตอบถูกลบหมดเกลี้ยงไปพร้อม ๆ กับข้อความของคนอื่นในเวบบอร์ดแห่งเดียวกันแบบไม่ตั้งตัว แม้ว่าผมจะมีสำเนาข้อความส่วนใหญ่ไว้แต่ก็เสียดายเวลาที่ลงทุนลงแรงไป ......... ในการกลับมาใหม่ของเวบบอร์ดหน่วยงานใหญ่แห่งนั้นรอบที่สองเมื่อสามปีก่อน ที่แม้ว่าอาจจะเกิดจากนโยบายของรัฐบาลก็ตาม ผมก็รู้สึกยินดีไปด้วยที่ได้เห็นสิ่งที่คุ้นเคยและเคยเป็นที่ฝึกฝนการเขียนแห่งหนึ่งของผมกลับมาใหม่อีกครั้ง แต่ผมก็ได้แต่แวะเวียนเข้าไปอ่านเท่านั้น โดยไม่เคยเข้าไปเขียน และพบว่าหัวข้อกระทู้ในการกลับมาใหม่และการตอบนั้น เรียกได้ว่าเลวร้ายเลยที่เดียว กระทู้ที่เคยหลากหลายกลายเป็นการกล่าวร้ายป้ายสี ด่าและประจานหน่วยงานกันเองแบบเดียวกับเวบบอร์ดสาธารณะดัง ๆ ทั่วไปที่ยุให้คนออกมาด่ากัน ใส่ร้ายกัน เอามันเข้าว่า เพื่อให้คนเข้ามาอ่านมาก ๆ แล้วอ้างว่านี่คือ เสรีทางความคิดที่จะนึกด่าใครก็ด่า เรียกว่าแสดงสัญดานดิบกันอย่างเต็มที่จนกลายเป็นเรื่องปกติของชุมชนอินเตอร์เนทไปแล้วโดยปริยาย และปัจจุบันก็ยังไม่มีการควบคุมแต่อย่างใด กระทู้ต่าง ๆ ในเวบบอร์ดหน่วยนั้นรอบสองนี้แทบไม่มีเนื้อหาสาระ คำถามกว่าครึ่งที่ไม่มีใครแยแสที่จะตอบ อีกเกือบครึ่งก็มีการตอบก็ตอบแบบกวนประสาท คนที่สร้างเวบบอร์ดก็นำเอกสารมาขวางไว้ก่อนที่จะเข้าหน้าเวบบอร์ดมาให้อ่านเสียก่อน โดยมีเนื้อหาทำนองว่าการตอบคำถามเป็นหน้าที่ของอีกหน่วยงานหนึ่ง ซึ่งเท่าที่ดูแล้วเรียกได้ว่าไม่มีแม้แต่กระทู้เดียวที่หน่วยงานที่ถูกอ้างถึงจะมาตอบคำถามนั้น ซึ่งทำให้เวบบอร์ดดังกล่าวขาดมนต์ขลังไปมากโดยที่มีแต่คำถามและคำตอบล่อเป้าเพิ่มขึ้นทุกวันมาแทนที่ จนในที่สุดก็ถึงจุดที่อูฐหลังหักเป็นครั้งที่สองเมื่อฟางเส้นสุดท้ายกระทบหลัง จากกระทู้ล่อเป้าเกี่ยวกับการจัดหาระบบคอมพิวเตอร์ เวบบอร์ดดังกล่าวก็หยุดการให้บริการตามที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายที่ต้องมาจบลงเช่นนี้อีกครั้ง ......... ที่ผมเอาประเด็นนี้มาเขียนเพราะเฝ้าสังเกตุเวบบอร์ดหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับทหารประมาณ 20 กว่าเวบบอร์ด ตั้งแต่ระดับกระทรวงลงมาจนถึงเวบบอร์ดของศิษย์เก่าสถาบันทหารต่าง ๆ และส่วนบุคคลมาสี่ห้าปี เนื่องจากผมเองใช้เป็นข้อมูลในการพัฒนาเวบบอร์ดทหารดอทคอมควบคู่ไปด้วย พบว่าส่วนใหญ่มาแล้วก็ล้มหายตายจากไป หรือที่อยู่ก็เป็นเพียงยืนแห้งตายเหมือนต้นไม้ตายซากรอคนมาฟันไปทำฟืน สำหรับที่ประสบความสำเร็จที่มีคนเข้ามาเขียนมาอ่านเป็นพัน ๆ คนนั้น นับได้ไม่กี่เวบบอร์ด เช่น ของกองบิน 21 กองทัพอากาศ ที่มีกระทู้สี่พัน - แปดพันกระทู้ ซึ่งผมคิดว่ามากที่สุดและยกให้อันดับหนึ่งของเวบบอร์ดทางทหาร (คงเอาไปเปรียบเทียบกับเวบบอร์ดดัง ๆ เช่น พันทิบ ผู้จัดการ หรือ เอ็มไทย ที่มีกระทู้เป็นแสนเป็นล้านกระทู้ แต่กว่าครึ่งเป็นการด่ากันไฟแลบไม่ได้) จึงนำมาวิเคราะห์และสรุปได้ว่าการทำเวบบอร์ดมาสักเวบบอร์ดหนึ่งแล้วเอาแค่ให้สามารถอยู่ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ซึ่งผมเองจะขอนำเอาประสบการณ์ที่ผมได้จากการดูแลเวบบอร์ดทหารดอทคอมที่ผมประเมินค่าว่าเป็นเวบบอร์ดที่อยู่ในระดับพออยู่ได้ (มีมากกว่าพันกระทู้และมีอายุมากว่าสี่ปีแล้ว) แบ่งปันให้ผู้ที่ดูแลเวบบอร์ดที่ยังล้มลุกคลุกคลานและผู้ที่ชอบเขียนและอ่านเวบบอร์ดได้เผื่อจะนำไปใช้ประโยชน์หรืออย่างน้อยก็ช่วยกันจรรโลงให้เวบบอร์ดอื่นๆ อยู่ได้โดยไม่ประสบชะตากรรมแบบเดียวกับเวบบอร์ดของหน่วยงานที่กล่าวรวมทั้งเวบบอร์ดทหารอื่น ๆ ที่หมดแรงไปแล้วเป็นจำนวนมาก เป็นหัวข้อดังนี้ ......... 1. แนวความคิดของเวบบอร์ดและการควบคุม เวบบอร์ดมีความแตกต่างกับเวบไซท์ตรงที่ผู้ที่เข้าไปในเวบบอร์ดสามารถมีส่วนร่วมกับเนื้อหาของเวบบอร์ดได้ โดยที่เวบบอร์ดมีสิ่งที่คล้ายกับเวบไซท์คือ การเริ่มทำเวบบอร์ดอาจจะเริ่มแบบเดียวกับการเริ่มทำเวบไซท์ใหม่ขึ้นมาคือ ต้องกำหนดแนวความคิดและเป้าหมายหลักเสียก่อนว่าเราต้องการให้เวบบอร์ดเรามุ่งไปในทิศทางใด โดยทั่วไปเวบบอร์ดนั้นถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเสริมเวบไซท์ที่มีอยู่แล้วก็จะมีแนวทางไปในแนวเดียวกับเวบไซท์ ดังนั้น ผู้รับผิดชอบต้องคอยเฝ้าตรวจดูกระทู้และการตอบกระทู้อย่างสม่ำเสมอ เพื่อไม่ให้มีการเขียนออกนอกลู่นอกทางที่กำหนดมากนัก อย่างไรก็ตามบางข้อความเมื่ออ่านแล้วแม้ว่าจะเป็นแนวความคิดที่แปลกพิศดารและดูเหมือนว่าไม่เกี่ยวข้องกับแนวทางที่ต้องการ แต่ถ้าไม่ขัดหลักการอย่างชัดเจนแล้วก็ควรปล่อยเอาไว้สักระยะหนึ่งหรือแก้ไขเท่าที่จำเป็น เพราะอาจจะเป็นหัวข้อที่โดนใจคนทั่วไปก็ได้ และทำให้เกิดความหลากหลายที่อยู่ในกรอบที่เรากำหนดด้วย ......... 2. การออกแบบรูปร่างหน้าตาของเวบบอร์ด แม้ว่าตามปกติรูปร่างหน้าตาของเวบบอร์ดมักสำเร็จรูปมาแล้ว แต่ถ้าเรามีความรู้ในการออกแบบและเขียนเวบอยู่บ้างก็ควรจะทำเพื่อให้เกิดความแตกต่างและน่าสนใจของผู้เข้าชม รวมทั้งการเพิ่มเติมลูกเล่นต่าง ๆ เช่น การส่งภาพขึ้นเวบบอร์ด และเครื่องมือต่าง ๆ ให้ใช้งานหรือสืบค้น หรือการทำให้สังเกตได้ง่ายว่ามีกระทู้ใหม่เพิ่มหรือกระทู้ใดที่มีการตอบเพิ่มเติม ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือ การไม่มีโฆษณาที่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อผู้อ่าน ซึ่งถ้าเป็นเวบบอร์ดที่ทำขึ้นมาเองก็ไม่มีปัญหานี้ แต่สำหรับเวบบอร์ดทหารดอทคอมตอนเริ่มทำนั้นมีข้อจำกัดการรองรับโปรแกรมของเซิฟเวอร์และความรู้ในการเขียนโปรแกรมจึงอาศัยเวบบอร์ดฟรีของคนไทย ที่มีความสามารถต่าง ๆ ที่กล่าวมาเกือบทั้งหมดแต่ติดตรงที่มีโฆษณา ซึ่งต่อมาเมื่อพิจารณาว่าเวบบอร์ดมีคนสนใจใช้บริการในระดับที่น่าพอใจ ผมจึงตัดสินใยแก้ไขด้วยการจ่ายเงินเป็นรายเดือนเพื่อตัดโฆษณาออกไป และได้สิ่งที่แถมมาก็คือระบบการป้องกันข้อมูลที่ทำได้แม้ไม่เท่าเซิฟเวอร์ของต่างประเทศแต่ก็อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ ......... 3. การประชาสัมพันธ์ สิ่งนี้มีความสำคัญมากทีเดียว เพราะถ้าไม่ใช่เวบบอร์ดที่ติดมากับเวบไซท์ใหญ่ ๆ แล้ว ก็ยากจะมีคนรู้จักได้ ซึ่งถ้าไม่มีใครรู้ไม่ว่าจะมีแนวความคิดดีแค่ไหนหรือสวยอย่างไรก็เปล่าประโยชน์ในการลงทุนลงแรงเพราะไม่มีคนใช้ ดังนั้นเมื่อมีเวบบอร์ดแล้วก็ต้องทำให้นักท่องเนทโดยเฉพาะกลุ่มชอบเวบบอร์ดรู้จักเสียก่อนว่ามีเวบบอร์ดที่เราดูแลกำเนิดขึ้นมาแล้ว ที่ผมเห็นเขาทำกันในช่วงหลัง ๆ โดยเฉพาะที่เวบบอร์ดทหารดอทคอม ก็คือ ผู้ดูแลเวบบอร์ดที่ทำมาใหม่นั้นนำลิ้งค์ไปขอประชาสัมพันธ์กับเวบบอร์ดดัง ๆ ที่มีมาก่อนหน้าแล้ว เพราะเท่าที่สังเกตุดูคนที่ชอบอ่านเวบบอร์ดก็คือคนที่ชอบอ่านเวบบอร์ดโดยเฉพาะเวบบอร์ดที่มีเนื้อหาสาระ ขอให้มีเป็นอ่าน ยกเว้นอ่านแล้วไม่ตรงใจก็เข้าไปสองสามครั้งแล้วก็ไม่เข้าอีกเลย เทคนิคการไปโพสแล้วทำให้เจ้าของเวบรู้สึกดีก็ควรเขียนในทำนองขออนุญาติฝาก ไม่ใช่ทำแบบไม่เห็นหัวเจ้าของเวบซึ่งหรือเกรงว่าจะเป็นบุญคุณ ซึ่งจะทำให้เจ้าของเวบเขาลบทิ้งทันทีที่เจอ สำหรับเวบบอร์ดทหารดอทคอมนั้นผมเองไม่ได้ใช้วิธีการแบบนั้นเพราะตอนที่ทำยังไม่ค่อยมีเวบบอร์ดทหารอื่น ๆ เท่าไรนัก จึงใช้วิธีนำเอากระทู้ที่เขียนใหม่และกระทู้ที่มีคนตอบเพิ่มมาขึ้นหน้าเวบแรกของทหารดอทคอม ซึ่งเวบทหารดอทคอมเป็นหนึ่งในจำนวนเวบของที่เซิร์ช เอ็นจิ้นกูเกิลรู้จัก ดังนั้นเมื่อกูเกิ้ลเข้ามาอัพเดทข้อมูลหน้าแรกของเวบทหารดอทคอมตามวงรอบประมาณสองสามวันครั้ง ก็จะติดหัวข้อต่าง ๆ ที่เป็นลิ้งค์ของเวบบอร์ดทหารดอทคอมและเข้าไปเจาะลึกข้อมูลแต่ละคำของแต่ละกระทู้เข้าไปด้วยแล้วนำไปเก็บเป็นข้อมูลของกูเกิ้ล ดังนั้นเมื่อเวลาผ่านไปจำนวนคำที่เกิดจากการถามการตอบจะมีมากขึ้นและเมื่อมีการค้นหาคำต่าง ๆ ผ่านกูเกิล ก็จะทำให้จำนวนการติดเอากระทู้ของเวบบอร์ดเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งคนก็จะรู้จักเวบบอร์ดของทหารดอทคอมไปโดยอัตโนมัติ ......... 4. ผู้ตอบกระทู้และความสำคัญของคำค้น จากประการที่สามในส่วนของการค้นหาด้วยกูเกิลจะทำให้เห็นได้ว่าสิ่งสำคัญที่ตามมาก็คือ การทำให้แต่ละกระทู้มีคำที่นิยมค้นหาต่าง ๆ ให้มากที่สุด นั่นหมายถึงจะต้องมีการตั้งคำถามและตอบคำถามที่คาดว่าจะมีการใช้คำค้นให้มากด้วยเช่นกัน ซึ่งเป็นปัญหาใหญ่ของคนทำเวบบอร์ด เพราะเท่าที่สังเกตคนส่วนใหญ่จะเข้ามาอ่านอย่างเดียวเพื่อหาความรู้หรือเพื่อความเพลิดเพลินสัก 70 เปอร์เซ็น ซึ่งถือว่าโอเค รองลงมาประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์คือคนตั้งคำถาม และอีก 10 เปอร์เซ็นต์คือคนตอบ (คนตอบน้อยผมประมาณเอาว่าคงเป็นเพราะการตอบให้มีคุณค่าหรือไม่มีคุณค่าแต่น่าอ่านไม่ใช่เรื่องง่าย) ที่แบ่งออกเป็นสี่ประเภทคือ ประเภทแรกมีความรู้จริงหรือพยายามแสวงหาเพื่อมาช่วยตอบ ประเภทสองมีความรู้อยู่บ้างแต่ตอบถูก ๆ ผิด ๆ แบบที่สามคือ ไม่มีความรู้แต่ขอแจมด้วยคน และประเภทสุดท้าย ไม่สนใจว่าเขาถามอะไรขอป่วนอย่างเดียวไม่ว่าจะเป็นการด่า กล่าวร้าย หรือโฆษณา ซึ่งต้องลบสถานเดียวเพราะถ้าไม่ลบอาจจะมีวันใดวันหนึ่งนำความเดือดร้อนมาให้ผมเองได้โดยคนที่ป่วนในกระทู้ไม่ต้องรับผลกระทบอะไรเลยเพราะไม่ได้เปิดเผยตัวและไม่ง่ายนักที่จะตามหาตัวคนเขียน สำหรับสามประเภทแรกของผู้ตอบนั้นเจ้าของเวบบอร์ดควรยินดีต้อนรับ โดยเน้นไปที่คนตอบประเภทแรก เนื่องจากการหาคนที่มีความรู้มาตอบนั้นไม่ใช่นึกจะหาก็หาได้ เพราะการตอบอย่างรู้จริงนั้น ต้องใช้เวลาในการค้นคว้าพอสมควรโดยที่ไม่ได้รับสิ่งตอบแทนเป็นปัจจัย 4 จะได้บ้างก็คือ ความภาคภูมิใจ ส่วนชื่อเสียงนั้นอาจจะมีบ้างแต่ก็เลือนลางเต็มที ถ้าเวบบอร์ดไหนได้ผู้ตอบประเภทนี้มามาก ๆ ก็นับว่าโชคดีทีเดียว เพราะได้ผู้มีความรู้ที่ทำด้วยใจมาช่วยจริง ๆ ซึ่งคำตอบของผู้มีความรู้เหล่านี้มักจะมีคำค้นสำคัญ ๆ อยู่เสมอที่จะทำให้กูเกิลพานักค้นหาทางเนทมาเจอเวบบอร์ดเราโดยที่ไม่ต้องไปการประชาสัมพันธ์อย่างอื่นเลย ซึ่งเวบบอร์ดทหารดอทคอมก็พอมีอยู่บ้าง เช่น ผู้ใช้นามว่า ดุลจักร, amm, Kc ซึ่งก็ขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้ และในบางกระทู้ที่ผมเห็นว่าเป็นกระทู้น่าสนใจซึ่งผมมีความรู้และเห็นว่าหาคนมาตอบที่ถูกต้องไม่ได้ ผมก็จะช่วยตอบด้วย เช่น เรื่อง แซปเปอร์ ที่ตอบแบบเต็มรูปแบบเลยทีเดียว โดยใช้เวลาค้นคว้ารวบรวมประมาณ 10 ชั่วโมงทีเดียว แต่ที่ไม่กลัวเสียเวลาก็เพราะเป็นหัวข้อที่น่าสนใจและคิดว่าคงไม่มีใครเขียนมาก่อน จึงน่าจะเป็นประโยชน์ต่อเนื่องต่อเวบทหารดอทคอมไปด้วยในตัว สำหรับกลุ่มผู้ช่วยตอบประเภทสองและสามนั้น วิธีการที่ผมทำก็คือ ถ้ามีอะไรที่ผิดพลาดหรือขัดจริง ๆ ก็จะเข้าไปแก้ไขโดยเฉพาะการใช้ถ้อยคำให้เหมาะสม โดยหลีกเลี่ยงการลบทั้งข้อความทั้งหมดเพราะเชื่อว่าการลบทั้งข้อความจะบั่นทอนกำลังใจทำให้ผู้เขียนไม่กลับเข้ามาอีกเลย ......... 5. การตั้งหัวข้อกระทู้และเนื้อคำถาม การตั้งหัวข้อกระทู้นั้นผมว่าเป็นศิลปของการใช้คำเขียนเลยก็ว่าได้ เพราะการตั้งคำถามที่สะดุดตาคนจนทำให้ต้องเปิดอ่านไม่ใช่ใคร ๆ จะคิดได้รวมทั้งตัวผมเองด้วย ซึ่งหัวข้อกระทู้ดังกล่าวควรทันสมัยทันเหตุการณ์ หรือเป็นประเด็นที่คนอยากรู้ (ไม่รวมประเภทสองแง่สองง่ามหรือสาวไส้คนอื่น) สิ่งที่ทำให้คนขยันเข้ามาตั้งคำถามก็คือ เมื่อตั้งแล้วได้รับคำตอบยิ่งตอบได้เร็วยิ่งทำให้มีคนตั้งคำถามมากขึ้นโดยเฉพาะคำตอบที่ตรงคำถาม ซึ่งจะทำให้เวบบอร์ดนั้นมีความนิยมมากขึ้นตามไปด้วย ซึ่งถ้าเวบบอร์ดของท่านไม่มีผู้ตั้งคำถามท่านก็ควรมีการเชิญชวนหรือเพิ่มการประชาสัมพันธ์ให้มากขึ้น และถ้ายังไม่ดีขึ้น ผู้ดูแลก็หนีไม่พ้นในการเปิดประเด็นเอง เคล็ดลับของผมในการตั้งประเด็นก็คือ ผมจะเข้าไปตรวจ สถิติของคำค้นของเวบทหารดอทคอมว่าช่วงนั้นคนค้นหาคำอะไรเป็นส่วนใหญ่แล้วจึงหาข้อมูลหรือบทความที่เกี่ยวข้องเขียนลงไปในเวบบอร์ดทหารดอทคอม เช่น ผลการสอบของนักเรียนทหารเหล่าต่าง ๆ ในกรณีต่อมาคือ มีคนมาตั้งคำถามมาแล้วหาคนตอบไม่ได้ตามข้อสี่หลาย ๆ กระทู้ติด ๆ กัน ซึ่งหลังจากปล่อยเวลาให้คนเข้ามาช่วยตอบสักสามสี่วันแล้วเวบบอร์ดยังเงียบเชียบอยู่ ก็คงหนีไม่พ้นผู้ดูแลเวบบอร์ดที่ต้องดิ้นรนหาคำตอบแม้ว่าจะไม่ตรงคำถามนัก เพื่อให้คนเข้ามาถามทราบว่าเวบบอร์ดซึ่งหมายถึงคนตั้งคำถามไม่ได้ถูกทอดทิ้งอย่างน้อยก็ยังมีเยื่อใยหรือพึ่งพาอาศัยเวบบอร์ดของเราได้อยู่บ้าง มาถึงตรงนี้ก็ฝากผู้ตั้งคำถามเอาไว้สักหน่อยว่า การที่เรามาตั้งคำถามแล้วได้รับคำตอบนั้น มันคือผลประโยชน์ของเราที่ได้รับมาแบบไม่ต้องลงทุนลงแรง แต่ให้พึงระลึกเสมอว่าคนที่เขาตอบแม้ว่าเขาจะไม่ได้หวังผลประโยชน์จากตัวเรา แต่ถ้าเขาที่เราไม่รู้จักมาก่อนช่วยตอบตรงกับที่เราต้องการแล้วก็แสดงว่าเขามีน้ำใจต่อเรา ดังนั้น การเขียนตอบขอบคุณสองสามสี่คำเพื่อเป็นการมิตรไมตรีกลับคงไม่เหลือบ่ากว่าแรงนักไม่ใช่หรือครับ ......... สำหรับสุดท้ายที่ไม่ใช่คำแนะนำแต่เป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ คือ ท่านต้องการอะไรจากการสร้างหรือการใช้เวบบอร์ด เมื่อท่านคิดตำตอบได้แล้ว ขอให้มีสติระลึกอยู่เสมอถึงความสมดุลระหว่างความต้องการของท่านและความรับผิดชอบของสังคม ผมเชื่อว่า ถ้าท่านทำได้แล้วเวบบอร์ดหรือกระทู้และคำตอบของท่านจะเป็นประโยชน์ต่อสังคมส่วนรวมโดยแท้จริง และไม่ก่อปัญหาให้เวบบอร์ดใดเวบบอร์ดหนึ่งพังพาบลงไปแบบที่แล้ว ๆ มา และผมขอถือโอกาสนี้ให้กำลังใจผู้ที่ดูแลเวบบอร์ดและผู้ที่เกี่ยวข้องได้มีแรงกำลังพลิกฟื้นเวบบอร์ดของท่านที่ล้มลงไปให้ลุกขึ้นมาได้อย่างสง่างามอีกครั้งเพื่อเป็นศักดิ์และศรีและความภาคภูมิใจของเราชาวทหารที่ชอบอ่านเวบบอร์ดตลอดไป ลิ้งเวบบอร์ดเกี่ยวกับทหาร แบ่งกลุ่มตามปริมาณกระทู้โดนเรียงจากมากไปหาน้อย ตัวเลขด้านหน้าของแต่ละเวบบอร์ด คือจำนวนกระทู้โดยประมาณ เมื่อ 26 มี.ค. 48 ตั้งแต่ 1,000 กระทู้ขึ้นไป 7,302 กองบิน 21 http://wing21.rtaf.mi.th/wboard/index.asp 2,800 นักเรียนนายเรือ รุ่น 84 http://www.navy84.com/webboard 1,680 กองทัพอากาศ http://www.rtaf.mi.th/webboard/index.asp 1,353 ทหารดอทคอม http://board.thaimisc.com/benjapol 1,340 เสธแดง http://www.sae-dang.com/board.php 1,318 นักเรียนเตรียมทหารรุ่น 26 http://www.precadet26.org/msgboard/index.php?sort=1 ตั้งแต่ 100 – 999 กระทู้ 875 กองทัพเรือ http://www.navy.mi.th/navyboard/ 872 สัสดี http://sassadee.com/QAboard.asp?pageNo=1&kword=&category=0 499 วิทยาลัยพยาบาลกองทัพบก http://www.rtanc.ac.th/index/board/default.asp 405 กองบัญชาการกำลังสำรอง http://www.tdd.mi.th/bbs/default5.asp?page=0 400 กองทัพบก http://www.rta.mi.th/wb/M1.asp 236 กรมยุทธการทหารอากาศ http://www.do.rtaf.mi.th/Webboard/ 260 โรงเรียนเตรียมทหาร http://www.afaps.ac.th/bb/index.php?act=idx 255 กรมยุทธศึกษาทหารบก http://board.dserver.org/a/atcrta/ 250 สายทหาร http://www.saithaharn.com/webboard4/ListTopic.asp 249 กรมแพทย์ทหารบก http://www.amed.go.th/medrta/aspweb/index.asp 231 กรมกำลังพลทหาร http://board.thaimisc.com/personnel 158 กรมสารบรรณทหาร http://web.schq.mi.th/webboard/agd/webboard1.php 117 กองบัญชาการทหารสูงสุด http://www.schq.mi.th/webboard.htm 100 กรมราชองครักษ์ http://www.radc.go.th/webboard/ ต่ำกว่า 100 กระทู้ 93 กองทัพภาคที่ 3 http://board.thaimisc.com/thai_tp3 84 ข้าคือทหารราบ http://board.thaimisc.com/tri129 70 วิทยาลัยป้องกันประเทศ http://web.schq.mi.th/webboard/ndc/webboard.php 70 จปร. 38 http://board.thaimisc.com/crma380 55 จปร. 32 http://www.crma32.com/webboard/index.asp 35 ร.ท.หญิง อโนทัย สินธุวงศานนท์ http://www.212cafe.com/freewebboard/list2.php?user=ltanothai 19 กระทรวงกลาโหม http://www1.mod.go.th/opsdx/modwb/wb.html 19 คลังสมอง วปอ. http://data.schq.mi.th/~ndc/thinktank/webboard/list.php 8 สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ http://web.schq.mi.th/webboard/ndsi/webboard.php 7 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 3 http://board.dserver.org/a/arty333/ บทความก่อนหน้านี้ ทำไมกระทู้ที่ตั้งในกระดานสนทนาทหารดอทคอมถูกลบ ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์ กลับสู่หน้าหลัก		กระดานเสวนา อ่านสมุดเยี่ยม บันทึกสมุดเยี่ยม สมุดเยี่ยมเล่มเดิม Set Homepage Add Favorite ส่งโอมเพจนี้ให้เพื่อน I am xoxox. เจตนารมย์ สมุดรูป Tel + 1.917.374.6478 benjapol99@yahoo.com Add ICQ#5260184 กลับสู่หน้าหลัก เพื่อความง่ายในการอ่านท่านสามารถสั่งพิมพ์บทความนี้ออกมาทาง Printer ท่านโดยเพียงกด Icon printer ที่บาร์ด้านบน ถ้าตัวอักษรเล็ก ท่านสามารถขยายให้ใหญ่ขึ้น โดยไปที่ View บน Menu bar หาคำว่า Font หรือ Text size แล้วขยายขนาดให้พอดีอ่านนะครับ
บทความนี้จัดทำขึ้นเมื่อ วันที่ 26 มี.ค. 48 ถ้าท่านติดตั้งโปรแกรม ICQ ท่านสามารถส่งเวบนี้ไปยังเพื่อนของท่านที่อยู่ใน Contact list ใน ICQ ด้วยการคลิกที่ชื่อเพื่อนท่านใน Contact list แล้วเลือก Web Page address (URL) หน้าต่างใหม่จะเปิดขึ้นมา ดูว่าตรงกับชื่อ address ในเบราเซอร์ แล้วกด Send ได้เลย ท่านสามารถส่งข้อความหาผมโดยตรงได้การพิมพ์ลงในช่องด้านล่างเรียบร้อย แล้วกด Send ได้เลยครับ