การตัดสินใจที่ยากยิ่งของลูกผู้ชายคนหนึ่ง
......................... รับสมัครนายทหารเป็น นตต.ติมอร์ตะวันออก ในนามสหประชาชาติ คงเป็นความบังเอิญสำหรับตัวผมหรือที่จะเรียกว่าบุพเพ ก็คงจะว่าได้ที่ได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับการเดินทางมาของทหารไทยในครั้งนี้ เนื่อาในช่วงวันที่มีเหตุการณ์นั้น ผมเองไม่ได้มีส่วนหนึ่งส่วนใดที่เกี่ยวข้องเลยก็ว่าได้ เพราะตำแหน่งหน้าที่ของผมคือ รองผู้บังคับกองพันทหารราบ ซึ่งทำหน้าที่แบบนี้มาเกือบ สี่ปี และในช่วงต้นเดือนกันยาของทุกปีนั้น ผมเองต้องทำหน้าที่เป็น ผู้ควบคุมการฝึกหมู่ตอนหมวด ของกองพัน ในปีนี้ก็เช่นเดียวกัน ในช่วงแรก ๆ ผมก็เตรียมตัวในการจะออกไปฝึกเหมือนทุกปีที่ผ่านมา แต่ด้วยเหตุผลที่ไม่ชัดเจนบางประการที่ทำให้มีการปรับเปลี่ยนการแบ่งมอบหน้าที่ใหม่ โดยให้ผู้ที่รับผิดชอบในการฝึกของกองพันเป็นนายทหารยุทธการและการฝึก ซึ่งผมเองภายหลังก็ว่าดีเหมือนกันเพราะในการฝึกครั้งนี้ได้มีสิ่งที่ไม่ค่อยจะสร้างความพึงพอใจเกิดขึ้นอยู่หลายประการเหมือนกัน และในวันที่ผมรู้ว่ามีการรับสมัครนายทหารไปเป็นนายทหารติดต่อที่ติมอร์ตะวันออก เป็นวันที่ ๗ กันยายน เพื่อนของผมคือ พันโทชัยวิน ผูกพัน รองผู้บังคับกองพัน มณฑลทหารบกที่ ๑๑ ได้โทรมาไปงานเลี้ยงแสดงความยินดีที่เพื่อนอีกคนหนึ่งสอบได้เป็น รองผู้ช่วยทูตทหารที่สหรัฐอเมริกา
.........................วันนั้นผมเองก็ว่างเพราะนายทหารส่วนใหญ่เดินทางเข้าไปต้อนรับผู้บังคับบัญชาตรวจเยี่ยมการฝึก หมู่ ตอน หมวด วันนั้นผมยังจำได้ดีว่าเป็นวันพุธ เพราะผมเองแต่งชุดฝึกไปร่วมงานเลี้ยงที่ร้านพูนสิน ซึ่งก็ถูกเพื่อน ๆ แซวเหมือนเดิมเพราะเพื่อน ๆ หลายคนได้เป็นพันเอกแล้ว แต่ผมเองยังเป็นพันตรีอยู่โดยที่ไม่รู้เลยว่าจะได้พันโทกับเขาเมื่อไร ซึ่งเพื่อน ๆ จะทราบดีว่าผมเองซึ่งเป็นคนหนึ่งที่ชอบความตื่นเต้นและท้าทายมาโดยตลอดชีวิตรับราชการน่าจะมีความเจริญก้าวหน้ามากกว่านี้ ก็เลยมีเพื่อนที่กองบัญชาการกองทัพบกบอกว่า ลักษณะแบบนี้น่าจะไปเป็นทหารที่ติมอร์น่าจะเจริญกว่านี้ แล้วก็บอกว่าโอกาสนี้น่าจะดีเพราะเขาต้องการคนไปติมอร์อยู่พอดี เพราะทางสหประชาชาติได้ร้องขอนายทหารติดต่อเพิ่มเติมมาอีกสิบเอ็ดคน ซึ่งในการร้องขอครั้งนี้เปิดโอกาสให้นายทหารที่มีคุณสมบัติทุกคนสอบแข่งขันได้ เพราะทั้งกองบัญชาการกองทัพบกได้ประกาศแล้วไม่สามารถที่จะหาคนไปได้ครบ ตัวผมเองเมื่อทราบว่ามีก็ถามเน้นย้ำจริง ๆ ว่าแน่หรือเปล่าแล้วก็เริ่มจะมีความจริงจังขึ้นในน้ำเสียง จนเพื่อน ๆ ที่หัวเราะเริ่มจะค่อย ๆ หยุดหัวเราะแล้วก็เริ่มคิดว่า เฮ้ย มึงจะเอาจริงหรือเปล่า ลูก ๒ คน คนแรกขวบกว่า คนที่สองยังไม่ได้ ๔ เดือนเลย ซึ่งผมเองก็ยังตอบที่เล่นทีจริงว่า ไม่มีปัญหาหรอกเพราะแฟนที่แต่งงานกันนี้นั้นคือคนที่คิดแล้วว่าเขาเข้าใจว่าผมเองเป็นคนยังไง และต้องการอะไรในชีวิต เธอคงไม่ขัดขวางความต้องการของผมแน่
........................หลังจากที่ทานเลี้ยงกันเสร็จ ผมก็เดินทางกลับบ้านตลอดเวลาที่นั่งรถ มันช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานเสียจริง ๆ เพราะสมองเริ่มคิดถึงคำที่พูดกับเพื่อน ๆ ที่ร้านอาหาร การตัดสินใจในครั้งนี้ หมายถึงการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งหนึ่งในชีวิตอีกครั้งหนึ่งอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะสอบได้หรือไม่ได้ นั่นหมายถึงการเปลี่ยนแปลงที่อยู่ใหม่ค่อนข้างจะแน่นอน ถ้าสอบได้ใครจะดูแลลูกน้อยทั้ง ๒ คน ภรรยาจะอยูอย่างไร ใครจะดูแลพ่อแม่ที่แก่เฒ่าที่อยู่กัน ๒ คน ที่เพชรบุรีน้องชายก้ยังอยู่ที่อเมริกา น้องสาวก็เดินทางไปอยู่ญี่ปุ่น การเดินทางไปครั้งนี้ของผม ผมจะได้กลับมาหรือไม่ เสียงของเพื่อนที่พูดทีเล่นทีจริง ว่าระวังหัวจะถูกตัดเสียบเหมือนกับภาพที่ออกทางทีวีซ้ำแล้วซ้ำอีก คนพื้นเมืองที่บ้าคลั่งจนไม่มีใครควบคุมได้ ผมเองจะทำอะไรได้บ้าง ผมเองต้องการค้นหาสิ่งและตอบสนองความต้องการของชีวิตแต่ฝ่ายเดียวโดยไม่นึกถึงคนที่อยู่ข้างหลังหรือไม่
........... ผมเป็นทหารจนเกษียณโดยที่ไม่ได้ปฏิบัติการทางทหารเลยตลอดชีวิตได้อย่างไร แล้วคำพูดที่ผู้บัญชาการทหารราบสหรัฐกล่าวต่อนายทหารนักเรียนชั้นนายพันสหรัฐว่าเป็นทหารราบต้องเป็นผู้พัน ตำแหน่งอื่นไม่สำคัญ แล้วผมคอยมาเกือบ ๔ ปี แล้วจะทิ้งไปหรือยังไง แล้วคนรอบข้างจะหัวเราะเยาะผมหรือเปล่า แล้วถ้าสอบแข่งขันซึ่งเหมือนการประกาศตัวว่าพร้อมจะย้ายออกจากกองพันแล้วสอบไม่ได้ขึ้นมา จะไปอยู่ที่ไหนต่อหรือจะอยู่อย่างผู้แพ้ที่หน่วยรอวันให้เขาจับย้าย ห้วงเวลาการเดินทางขึ้นทางด่วนที่เคยใช้เวลาในการเดินทางกลับบ้านเพียงครึ่งชั่วโมงกว่า แต่ในครั้งนี้นั้นมันช่างเป็นเวลาที่ยาวนานเหมือนชั่วกัปต์ชั่วกันต์เสียจริง ๆ ฟันกรามของผมขบกันแน่นโดยที่ผมไม่รู้สึกตัว สายตาผมเพ่งมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมาย ผมตัดสินใจแล้วว่าผมต้องการอะไร
ตอนที่ 3
ชีวิตนี้มีเพียงหนึ่งเดียวขอมอบให้ บิดร มารดา ภรรยาและแผ่นดิน
ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์
โดยท่านเข้ามาอ่านป็นคนที่ 
ข้อมูลนี้ได้จัดทำขึ้นเมื่อ 9 ธ.ค. 42 ส่งความคิดของท่านมาที่
benjapol5@hotmail.com
กลับสู่หน้าหลัก
กลับสู่หน้าหลัก