วีรบุรุษแห่งสันติภาพหรือปีศาจสงคราม ฟ้าเท่านั้นที่จะมีคำตอบให้
...............หลังจากที่ได้แยกกับภรรยาแล้ว ผมก็ขึ้นรถตู้ออกจาก บก.ทบ.
พร้อมกับนายทหารที่สอบได้รวม ๕ คน ส่วนที่เหลือคือ นายทหารจาก กรมทหารราบที่ ๓๑
และ จากกรมยุทธการทหารบก ได้แยกขึ้นรถอีก ๒ คัน
จากประสบการณ์และการประเมินสถานการณ์ของผมทำให้ผมเกิดความคิดขึ้นมาว่า ภารกิจที่คณะนายทหารที่จะไปกันครั้งนี้นั้น
คือการที่จะต้องไปวางแผนการเคลื่อนย้ายกำลังพล และการปฏิบัติของหน่วยที่ติมอร์ตะวันออก
ในขณะที่รถได้เคลื่อนที่ไปบนทางด่วน ผมจึงได้เสนอความคิดเห็นต่อคณะนายทหารที่มาด้วยกันว่า
ในภารกิจที่เราจะไปนี้น่าจะไม่ใช่สิ่งที่เราได้คิดมาก่อน สิ่งที่เราจะต้องปฏิบัตินั้นน่าจะเป็นการปฏิบัติงานของฝ่ายเสนาธิการ
และเราจะต้องกำหนดตัวในตอนนี้ว่าใครจะรับผิดชอบในส่วนใดบ้างและใครจะต้องทำหน้าที่อย่างอื่นอะไรบ้าง
ในเมื่อไม่มีเจ้าหน้าที่ในสายงานนนั้นมาด้วย โดยตัวผมเองนั้นสามารถเป็นได้ทั้งฝ่ายยุทธการเนื่องจากเคยไปเรียนการวางแผนของทหารราบมาโดย
เฉพาะจากประเทศสหรัฐอเมริกา แต่พอดีมีรุ่นพี่ที่เป็นพันโทและทำงานในตำแหน่งฝ่ายยุทธการกองทัพมาก่อน ผมจึงขอเสนอตัวว่า
ผมขอทำงานในด้านสายงานข่าว เนื่องจากผมเคยทำหน้าที่เป็นนายทหารปฏิบัติการของฝ่ายข่าวกรอง
กองกำลังเฉพาะกิจร่วม ผสม ระหว่างไทยและสหรัฐมาเมื่อปี ๒๕๔๑ หรือการฝึกคอบร้าโกลด์ ๙๘ และยังเป็น
หัวหน้าศูนย์ข่าวกรองร่วม ของฝ่ายข่าวกรอง ในการฝึกในปีต่อมาอีกด้วย
ซึ่งผมเองคิดว่าในภารกิจนี้น่าจะทำให้ผมสามารถทำงานได้ง่ายยิ่งขึ้น
และในอีกหน้าที่หนึ่งซึ่งไม่มีใครมาขัดได้คือตำแหน่งนายทหารฝ่ายเทคโนโลยี่เครือข่ายและคอมพิวเตอร์
สำหรับสายงานอื่นนั้นก็ได้กำหนดให้แต่ละบุคคลซึ่งไม่ได้เปรียบเสียเปรียบกันเพราะทุกคนพึ่งมารู้หน้าที่ของตนเอง
บนรถที่กำลังจะไปส่งพวกเราทั้งหมดขึ้นเครื่องบิน และก็ไม่มีใครเตรียมเอกสารใด ๆ ที่เกี่ยวข้องมาทั้งสิ้น
ซึ่งงานที่ผมเสนอก็มีเรื่อง การกำลังพล งานด้านการข่าว งานด้านยุทธการ งานการส่งกำลัง งานด้านกิจการพลเรือน
งานการติดต่อสื่อสาร และงานอย่างอื่นอีก สี่ห้าอย่างซึ่งก็รับกับไปโดยเฉลี่ยแล้วคนละสองอย่าง
ตัวผมเองก็ได้เพิ่มหน้าที่ในการหาข้อมูลทางการสื่อสารเพิ่มเข้ามาอีกอย่างหนึ่ง
.............. การเดินทางด้วยรถยนต์ที่วิ่งไปหบนทางด่วนในเวลาเที่ยงคืนนั้นไม่ได้เสียเวลามากนัก
คงใช้เวลาเพียง สามสิบนาทีก็เดินทางไปถึงท่าอากาศยานทหารดอนเมือง แต่สิ่งที่ทำให้เกิดความรู้สึกที่เรียกได้ว่าตกใจคือ
จำนวนคนและบุคคลที่มาส่งในการปฏิบัติการในครั้งนี้ ในตอนแรกไม่คิดว่าจะมีคนมากมายขนาดนี้เพราะทุกคนที่เดินทางไปนี้นั้น
ไม่ได้นำญาติไปส่งด้วย เนื่องจากเครื่องกำหนดออกเวลาตีสี่ แต่ที่คิดไว้นั้นผิดถนึดเพราะอาคารท่าอากาศยานทหารนั้นกลายเป็นที่คับแคบลงไป
อย่างถนัดใจ เพราะเวลาที่ไปถึงนั้นมีคนที่ไปร่วมพิธี นักข่าวและผู้ที่เกี่ยวข้องดูแล้วไม่ต่ำกว่าสี่ห้าร้อยคน
และเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เพราะประมาณเวลาตีหนึ่งคณะผู้บัญชาการทหารบกก็เดินทางมาถึง
และก็ขอพบเฉพาะตัวแทนของกองทัพบกเพื่อทำการบรรยายสรุปเกี่ยวกับติมอร์ตะวันออกและสถานการณ์ด้วยตนเองเป็นเวลาเกือบ ยี่สิบนาที
ต่อจากนั้นก็มีรัฐมนตรีต่างประเทศเดินทางมาพร้อมกับเจ้าที่ของกระทรวงเพื่ออ่านสถานการณ์ของติมอร์ตะวันออกและ
แถลงการณ์การตกลงใจของรัฐบาลที่เข้าร่วมในการปฏิบัติภารกิจที่ติมอร์ตะวันออกในครั้งนี้ต่อหน้าสักขีพยายนนับร้อยคน
จนถึงเวลาตีสอง นายกรัฐมนตรีก็เดินทางมาถึงและมีการแนะนำตัวกำลังพลที่สำคัญให้แก่นายกรัฐมนตรีได้ทราบ
ซึ่งในตอนนี้จึงได้รับทราบว่าได้มีการกำหนดตัวบุคคลจากทางกองบัญชากการทหารสูงสุดในการเป็นผู้รับผิดชอบในการปฏิบัติการในครั้งนี้
ซึ่งจะประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ทางฝ่ายอำนวยการของกองบัญชาการทหารสูงสุด และตัวแทนจากกองทัพเรือ กองทัพอากาศอีกจำนวนหนึ่ง
...........
หลังจากนั้นนายกรัฐมนตรีได้กล่าวต่อคณะพวกเราทั้งหมด
ในการให้โอวาทเป็นการส่วนตัวต่อกำลังพลที่จะเดินทางไปในครั้งนี้นั้นค่อนข้างจะแน่นขนัดมากเพราะในห้องจริง ๆ
แล้วผมว่าไม่น่ามีคนเกินสิบคนแต่มีคนเบียดกันอยู่ในห้องน่าจะเป็นร้อยคน หลังจากที่นายกรัฐนตรีได้ให้โอวาทเสร็จ
ก็เปิดโอกาสให้สื่อมวลชนได้ถ่ายภาพกันอย่างเต็มที่ โดยการย้ายห้องไปยังห้องโถงใหญ่
โดยในการนี้ได้เอาพวกเราทั้งสามเหล่าทัพและกองบัญชากการทหารสูงสุดมายืนเข้าแถวหน้ากระดานสามแถวเพื่อทำพิธีส่งแบบเป็นทางการอีกครั้ง
ในการกระทำครั้งนี้นั้นได้สร้างความตื้นตันใจให้แก่ผมเองเป็นอย่างมาก เรียกได้ว่าลืมตายไปเลยทีเดียว การได้รับมอบมาลัยคล้องคอในพิธีต่อหน้าบุคคลสำคัญต่าง ๆ ของกองทัพไทย และต่อหน้าสื่อมวล
ชนทุกแขนงนั้น
เป็นเสมือนการประกาศการรับมอบภารกิจที่ยิ่งใหญ่ของชาติ ซึ่งเป็นสิ่งที่มีเกียรติและความภาคภูมิใจให้แก่ตัวผมเองเป็นอย่างมาก
ซึ่งถ้าผมต้องมีอันต้องตายลงไปผมคงจะนอนตายตาหลับอย่างเป็นสุขแล้ว ที่ผมได้เกิดมากับเขาชาติหนึ่งได้ทำการตอบแทนบุญคุณและปฏิบัติหน้าที่
ตามความต้องของแผ่นดินบิดามารดรในครั้งนี้ สำหรับภาพที่ประทับใจในวันนี้ก็คือเมื่อพิธีการจบแล้วแถวทหารทั้งหมดทำขวาหันแล้วเดินออกนอก
อาคารเดินแถวตอนเรียงสองตรงไปยังประตูเครื่องบินลำเลียงซีร้อยสามสิบของกองทัพอากาศไทย
โดยตลอดทั้งสองฝั่งทางเดินและที่ยืนอยู่ที่อาคารเบื้องหลังคือบุคคลต่าง ๆ ที่ได้มอบความภาระอันหนักอึ้งให้แก่พวกเราและหวังว่าพวกเราจะกลับมา
พร้อมกับความสำเร็จในภารกิจนี้อย่างสมบูรณ์
............
ผมเองก็มีความอิ่มเอิบใจจนหัวใจพองโตแต่อีกส่วนหนึ่งก็ครุ่นคิดอยู่ในใจว่า การปฏิบัติการทางทหารในครั้งนี้นั้น
ประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยหรือไม่ เหมือนเมื่อครั้งที่ประเทศญี่ปุ่นได้ส่งกำลังทหารไปยังติมอร์ตะวันออกและประเทศต่าง ๆ ในเอเซีย
เมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งขณะนั้นในเอเซียมีเพียงประเทศไทยและญี่ปุ่นเท่านั้นที่ยังสามารถต่อต้านลัทธิล่าอาณานิคมจากทางตะวันตกได้
เท่านั้น ดังนั้นการที่ญี่ปุ่นในขณะนั้นได้ส่งทหารออกมายังดินแดนต่าง ๆ ภายนอกประเทศก็น่าจะมีความคิดและความรู้สึกที่
ไม่แตกต่างจากเราเองในตอนนี้ก็คือการไปช่วยเหลือคนเอเซียด้วยกันที่ถูกกดขี่และเข่นฆ่าอย่างไร้มนุษยธรรม
ซึ่งในครั้งนั้นญี่ปุ่นก็ได้บุกติมอร์เพื่อขับไล่โปรตุเกสและฮอลันดาออกจากเกาะนี้ด้วย จนทำให้การต่อมาได้มีการประกาศเอกราชของชาติต่าง ๆ
ในเอเซียกันอย่างมากมาย แต่ผลที่เกิดขึ้นกับญี่ปุ่นที่ส่งคนออกมาตายนอกประเทศนับล้านแล้วยังมีคนตามไปฆ่าคนในประเทศตนเองอีกนับไม่ถ้วน
ก็คือญี่ปุ่นกลายเป็นผู้กระหายสงครามและเป็นผู้รุกราน ทั้ง ๆ ที่ผมว่าคนในเอเซียตายในสงครามรวมกับชาวตะวันตกที่มาตายรวมกัน
น่าจะน้อยกว่าที่คนญี่ปุ่นตายประเทศเดียว ซึ่งสิ่งนี้นั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนเป็นห่วงและเกรงกันมากว่าการไปในครั้งนี้นั้นจะเป็นการชักน้ำเข้าลึกชักศึกเข้าบ้าน
หรือไม่ ซึ่งไม่มีใครที่จะตอบได้ว่าผลที่ออกมาเราจะเป็นอย่างไร การกลับมาของเราจะเป็นการกลับมาเยี่ยงวีรบุรุษที่สร้างสรรสันติภาพของโลกและผู้ที่สร้างชื่อเสียงให้แก่ประเทศ
หรือ
ว่าเราจะต้องทอดร่างอยู่ที่ต่างแดนโดยถูกจารึกว่าเป็นปีศาจสงคราม ประวัติศาสตร์ในอนาคตเท่านั้นที่จะมีคำตอบให้
ตอนที่ 1
ปฐมบท ติมอร์ตะวันออก ภารกิจสุดปลายฟ้าของข้าพเจ้า
ตอนที่ 2
การตัดสินใจที่ยากยิ่งของลูกผู้ชายคนหนึ่งระหว่างเสียงเรียกร้องของแผ่นดินและความรับผิดชอบที่มีต่อครอบครัว
ตอนที่ 3
ชีวิตนี้มีเพียงหนึ่งเดียวขอมอบให้ บิดร มารดา ภรรยาและแผ่นดิน
ตอนที่ 4
ธงไตรรงค์บนเครื่องแบบ ภาระและความหมายที่เหนือคำอธิบาย
ตอนที่ 5
วีรบุรุษแห่งสันติภาพหรือปีศาจสงคราม ฟ้าเท่านั้นที่รู้
ขอเชิญร่วมแสดงความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์
โดยท่านเข้ามาอ่านป็นคนที่ 
ข้อมูลนี้ได้จัดทำขึ้นเมื่อ 17ม.ค.43 ส่งความคิดของท่านมาที่
benjapol5@hotmail.com
กลับสู่หน้าหลัก
กลับสู่หน้าหลัก