|
|||
|---|---|---|---|
| "ผลสำเร็จของการรบไม่ใช่การทำให้ตัวเราตายเพื่อชาติ แต่คือการทำให้พวกชาติชั่วมันตายเพื่อชาติของมัน" พลเอก แพทตัน | |||
| จริงหรือที่ว่า "ตำราไม่สำคัญเท่ากับการนำไปใช้ประโยชน์" | ท่านคิดอย่างไร&xoxox | |
|---|---|---|
|
บทความเกี่ยวข้อง ฝ่าแนวต้านปราการห้าเหลี่ยม Assignment: Pentagon แนวทางการปฏิบัติ เมื่อได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่ ที่ ตึกบัญชาการห้าเหลี่ยม ......... "ตำราไม่สำคัญเท่ากับการนำไปใช้ประโยชน์" ฟังแล้วเท่ย์จริง ๆ ครับ ตอนผมเป็นผู้หมวดเคยได้ยินพี่ ๆ เขาพูดทำนองนี้แล้วชอบจริง ๆ โดยพูดว่า "แผนเลวแต่การปฏิบัติดี ดีกว่าแผนดีแต่การปฏิบัติเลว" ฟังแล้วชื่นชมว่าเขาช่างเป็นนักรบโดยแท้ .........แต่เมื่อเวลาผ่านไปและได้มีโอกาสเห็นวิธีการเขียนตำราการรบนับร้อยนับพันเล่มที่มีกฏเกณฑ์บังคับให้ปรับให้ทันสมัยทุกสามสี่ปีและเรียนขั้นตอนการวางแผนของสหรัฐ รวมทั้งกลับมานึกย้อนหลังถึงเหตุการณ์ที่เพื่อนคนหนึ่งถูกซุ่มโจมตีจนเสียชีวิตตั้งแต่ร้อยตรีปีแรกที่จบที่ช่องบกเมื่อ พ.ศ. 2528 ทำให้บรรลุว่า ที่แท้คนที่ไม่เห็นความสำคัญของตำราและการวางแผนมักเป็นคือ กลุ่มคนที่ไม่มีความรู้วิธีการเขียนหนังสือหรือการวางแผนสักเท่าไร จึงต้องพูดแบบนั้นเพื่อเป็นการแก้เกี้ยวคนที่ต่อว่า .........การมีความเชื่อว่า "ตำราไม่สำคัญ" มิใช่เป็นต้นเหตุของการบั่นทอนความเจริญก้าวหน้าของกองทัพเท่านั้น แต่ยังเป็นมะเร็งร้ายต่อความมั่นคงของประเทศเป็นส่วนรวมอีกด้วย อย่างไรก็ตาม คำพูดที่ว่ามันฟังแล้วเท่ย์จับใจคนไม่ชอบที่จะเขียนตำราอยู่แล้วได้อย่างง่ายดาย จึงทำให้ตำราการสงครามล่าสุดที่น่าจะเขียนโดยคนไทยคือตำราพิชัยสงครามสมัยพระบรมไตรโลกนาถ ท่านลองถามและตอบตนเองซิว่าตอนนี้ถ้าท่านต้องการหาเรื่องพื้นฐานเช่น หลักนิยมการรบของกองทัพไทยที่เขียนโดยทหารไทย ท่านคิดว่าจะหาได้หรือไม่ หนักไปกว่านั้นถ้าท่านได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับกองร้อยนำทหารไปปฏิบัติภารกิจภาคใต้ ท่านจะหาคู่มือราชการสนามเฉพาะเรื่องให้กำลังพลอ่านค้นคว้าเพื่อเตรียมตัวในการปฏิบัติหน้าที่ต่อผู้ก่อความไม่สงบภาคใต้ ณ วันนี้ได้ที่ไหน ผมขอย้ำว่าถ้าทุกคนยังคงคิดว่า ตำราไม่สำคัญเท่าการนำไปใช้(รวมทั้งอย่างอื่น) ความผิดซ้ำซากเป็นที่ขบขันของผู้ก่อการร้ายเอาไปเล่าเป็นตำนานให้ลูกหลานเขาฟังก็คงจะยังเกิดให้ได้เห็นทุกวัน .........ผมเองเห็นว่ากองทัพไทยไม่มีคนเขียนตำราของตนเองมาหลายร้อยปีส่วนหนึ่งก็น่าจะเกิดจากคำเชื่อของคำดังกล่าวที่มีการย้ำคิดย้ำทำกันมาอย่างต่อเนื่อง การที่เราไม่ส่งเสริมให้ทหารทุกระดับชั้นเขียนหนังสือทำให้เมื่อมีการวิจัยเพื่อที่จะเขียนหนังสือหรือคู่มือราชการสนามที่มีความถูกต้องลดน้อยลงหรือล้มเลิกไปกลางคัน คุณเคยแปลกใจไหมว่าทำไมนักร้องนักแสดงหรือตลกรวมทั้งผู้ประกาศข่าว เช่น หม่ำจ๊กม๊ก อิ๋งอิ๋ง สรยุทธ ปนัดดา จึงเขียนผลงานหนังสือประวัติส่วนตัวกันออกมาอย่างไม่ขาดสายแล้วก็ขายดิบขายดีกันเป็นหมื่นเป็นแสนเล่ม ทั้งที่คนในอาชีพของพวกเขามีจำนวนไม่กี่คน และที่ทำให้ปวดใจสุด ๆ ก็ หนังสือที่เขียนออกมาขายนั้นไม่มีอะไรเป็นสาระเลยและคุณค่าให้ลูกหลานคนไทยใช้เป็นตัวอย่างได้เลย แล้วลองย้อนกลับมาดูกองทัพของเราที่มีกำลังพลไม่ต่ำกว่าสองแสนคน ในส่วนบน ๆ ประกอบด้วยกำลังพลที่ได้รับการคัดสรรมาตั้งแต่ยังวัยรุ่นที่เป็นระดับสุดยอดของประเทศและใช้เวลาอีกสามสิบถึงสี่สิบปีในกองทัพผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชน ถ้าจะนับที่ยังมีชีวิตอยู่ก็น่าจะหลายพันคน และหมื่นคนถ้าคิดย้อนกลับไปห้าสิบปี แต่มีเอกสารหรือหนังสือสักกี่เล่มที่พิมพ์ออกมาให้พวกเราทหารรุ่นหลัง ๆ ได้อ่านเพื่อนำไปใช้ประโยชน์หรือนำมาสรุปเป็นคู่มือการรบเพื่อพัฒนาขีดความสามารถของกองทัพหรือปกป้องชีวิตของกำลังพลที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน ถ้าคุณอ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้วยังยึดมั่นต่อไปว่า "ตำราไม่สำคัญ" แล้วละก้อ ผมก็คงต้องละไว้ในฐานที่เข้าใจครับ  กลับสู่หน้าหลัก |
กลับสู่หน้าหลัก  
เพื่อความง่ายในการอ่านท่านสามารถสั่งพิมพ์บทความนี้ออกมาทาง Printer ท่านโดยเพียงกด Icon printer ที่บาร์ด้านบน ถ้าตัวอักษรเล็ก ท่านสามารถขยายให้ใหญ่ขึ้น โดยไปที่ View บน Menu bar หาคำว่า Font หรือ Text size แล้วขยายขนาดให้พอดีอ่านนะครับ |
|
|
บทความนี้จัดทำขึ้นเมื่อ วันที่ 7 เม.ย. 48 ถ้าท่านติดตั้งโปรแกรม ICQ ท่านสามารถส่งเวบนี้ไปยังเพื่อนของท่านที่อยู่ใน Contact list ใน ICQ ด้วยการคลิกที่ชื่อเพื่อนท่านใน Contact list แล้วเลือก Web Page address (URL) หน้าต่างใหม่จะเปิดขึ้นมา ดูว่าตรงกับชื่อ address ในเบราเซอร์ แล้วกด Send ได้เลย ท่านสามารถส่งข้อความหาผมโดยตรงได้การพิมพ์ลงในช่องด้านล่างเรียบร้อย แล้วกด Send ได้เลยครับ |
||